Alles wat je niet wil weten over winegums

donderdag 2 januari 2020 - 14:00
Winegums werden in 1919 uitgevonden door een zekere Charles Gordon Maynard. Hij gaf zijn snoepjes vijf verschillende kleuren, vormen en de namen "port, sherry, champagne, claret en burgundy". Da's meteen ook de link met de naam "winegum".

Met botten en kraakbeen

Wijn zit er niet in, maar wel gelatine op basis van botten en kraakbeen, waardoor  vegetariërs ze liever niet eten. Een winegum-verslaving kan je zuur opbreken, want het snoepje bestaat, naast suiker, vooral uit smaak- en kleurstoffen.

Ze bevatten massa's suiker

In een winegum zit veel suiker: anderhalf à twee klontjes per 4 snoepjes. Bij een ongecontroleerde snoepbui loopt de suikerteller dus aardig op. Ook de lijst met smaakstoffen is zowat eindeloos, gelukkig gaat het veelal over goedgekeurde E-nummers en natuurlijke aroma's.

Er zitten gemalen schildluizen in

Een zak winegums is een bonte mengeling. Denk eens aan je favoriete kleur en lees hier met welke extracten hij gemaakt wordt:

  • geel: kurkuma
  • groen: algen, brandnetel of spinazie
  • oranje: paprika
  • paars: bessen en bloemen
  • zwart: zwarte bes of wortel, soms ook koolstof (verbrand materiaal van plantaardige oorsprong)
  • rood: gemalen schildluis (heeft in een aantal gevallen hyperactiviteit veroorzaakt bij kinderen die er teveel van aten)

Ze maken je winderig

Wat je eet bepaalt hoeveel windjes je laat.

De meeste winden ontstaan bij de vertering, wanneer het voedsel afgebroken wordt door gistcellen. Hoe meer je snoept, hoe meer gist je lichaam aanmaakt, hoe meer protjes je laat. Winegums kunnen dus wel eens voor flatulentie zorgen!

 

Aanbevelen via mailSturen via mail

het gezegd heeft!