Luisteraars getuigen in Wijs over impact van abortus: "Elk jaar, een week voor Kerst, doet het weer pijn"

vrijdag 1 oktober 2021 - 11:34
Een houten bord met het woord mama en een tekening van een kindje
Pixabay
Elk jaar ondergaan ruim 20.000 vrouwen in ons land een abortus. En toch wordt er maar zelden over gesproken. Waarom is dat taboe nog zo groot? Karolien Debecker peilde in Wijs naar de ervaringen van luisteraars. En kreeg pakkende verhalen terug.

Kans op gehandicapt kindje

Dieter en zijn vrouw waren eerder dit jaar zwanger maar moesten hun kindje laten weghalen. Er was kans op een ernstige handicap. “Mijn vrouw wilde die ingreep onder volledige narcose doen, maar dat is niet mogelijk in ons land. We hebben rondgebeld naar abortusklinieken in eigen land maar daar probeerden ze ons nog om te praten. Dat was heel lastig. We zijn uiteindelijk naar Amsterdam gereden waar ze ons goed hebben opgevangen en begeleid. Het was een erg moeilijk keuze en een traumatische ervaring. Maar intussen zijn we opnieuw zwanger.”

Ook Liesbeth moest haar zwangerschap afbreken omdat er een verhoogd risico was op een gehandicapt kindje. “De dokters en mijn man vonden dat een betere keuze. Maar ik ben er tot op vandaag van overtuigd dat het kindje gezond zou zijn. Bovendien mocht ik er met niemand over praten. Het was net of het niet gebeurd was. We zijn enkele jaren later ook uit mekaar gegaan. Elk jaar in december, een week voor Kerstmis, doet het weer pijn.”  

Ik heb gehuild en gesnakt, maar ik stond alleen

Kirsten

Invloed op relatie

Kirsten werd gedwongen tot een abortus door haar man. “De dag van de abortus zal ik nooit vergeten. Ik wilde het absoluut niet. We hadden geen financiële problemen, dus een derde kindje kon er gerust nog bij. Maar mijn man wilde er niet van weten. Ik heb gehuild en gesnakt, maar ik stond alleen. We zijn later ook gescheiden. Ik kan het nog steeds niet vergeten.”

De vrouw van Peter onderging eind jaren 70 een abortus omwille van medische redenen. “We waren pas getrouwd. Ik heb veel tranen gelaten, stond machteloos. Het heeft veel impact op onze relatie gehad, in positieve zin. We zijn er samen doorgekomen.”

Ik heb er nooit spijt van gehad, want ik wilde geen kinderen

Annie

Andere tijden

Annie was een laatstejaarsstudente op een nonnenschool toen ze ontdekte dat ze zwanger was. Ze was 17 en van een abortuswet was nog lang geen sprake in ons land. “Het was niet simpel, zo’n geheime abortus. Maar ik heb er nooit spijt van gehad. Ik heb ook nooit kinderen gewild. Het zou mijn kansen erg beperkt hebben. Later heb ik universitaire studies kunnen volgen, ik heb een succesvolle carrière kunnen uitbouwen. Dat zou niet mogelijk geweest zijn, met kinderen.”

Meer weten?

Over de impact van abortus schreef Gertie Driessen het boek 'Abortus, van getuigenissen en reflecties tot steun'. Gertie is ervaringsdeskundige, gepensioneerd seksuologe en gesprekstherapeute. Het boek is uitgegeven bij Garant. 

Onze luisteraars kozen er voor om anoniem te blijven, de redactie koos dan ook telkens voor een andere naam in dit artikel.

Aanbevelen via mailSturen via mail

het gezegd heeft!