Marnix Peeters over Elvis Costello: 'You love him or you hate him maar ik love him dus'

maandag 9 december 2019 - 14:40
Marnix Peeters
Elke week komt een bekende gast praten over zijn of haar muzikale idool. Deze week is het de beurt aan Marnix Peeters, auteur en columnist die onlangs het boek 'Brussel toen en nu, de zomer van 1939' uitbracht samen met zijn vrouw Jana. Hij vertelt ons meer over Elvis Costello, zijn muzikale held.

1. People's Limousine

Marnix: 'Er zijn maar weinig mensen waarvan ik denk dat als die morgen het loodje moest leggen ik toch wel een paar weken in rouw zal zijn. Elvis Costello is er zo één en ik doe alle moeite van de wereld om er een tweede te bedenken maar dat lukt me niet meteen. Hij gaat al mee van in mijn jonge tienerjaren, ik ben van de Limburgse Kempen dus veel echte punk sijpelde niet door tot daar maar in de slipstream daarvan leerden we wel Nick Lowe, Tom Robinson en Costello kennen. Als punker begonnen en al snel met klassieke muzikanten beginnen werken, geen schrik gehad van Burt Bacharach die toch een soort suikeroom was voor de Amerikaanse crooners. Ik hou het meest van hem als hij rustige nummers zingt maar met 'The People's Limousine' maakte hij een zijsprongetje met T Bone Burnett als The Coward Brothers. het werd een soort van zot orkestje maar tekstueel is dit ook weer om van te smullen.'

 

2. She

Marnix: 'Vandaag graag wat suiker glaçé met 'She', song van Charles Aznavour dat door Costello is gecovered voor de film 'Notting Hill'. Ook weer zoiets waarbij je denkt dat als je gevraagd wordt door de producenten van zo'n film, je toch wel twee keer gaat nadenken. Nu heeft Costello hier een versie afgeleverd waardoor ik moeite heb om uit te maken welke de beste is: de originele of die van Costello. Ik heb dat ook met bijvoorbeeld 'Raspberry Beret' van Prince waar ik neig te zeggen dat de versie van R.E.M. en Warren Zevon de beste is. Ik denk dat Costello ook hier met de punten gaat lopen'.

3. I still have that other girl 

Marnix: 'Glenn Miller had in 1939 een grote hit met 'In the mood' en zijn tijdgenoot Burt Bacharach kennen we dan weer van die typische, zoete Amerikaanse crooners. Op één of andere manier vond Costello hem ook wel een interessante figuur om mee samen te werken en ze hebben dan samen een croonerplaat gemaakt. Ze hebben er een fantastisch album van gemaakt waar de violen je tegemoet spoelen en de gebroken harten uit de bomen vallen. Dit nummer is weer zo'n prachtig voorbeeld van hoe Costello het gebrek aan liefde kan verwoorden.'

4. Indoor fireworks

Marnix: 'Elvis Costello is ook de man van de teksten. Dit nummer is wellicht een minder gekende song maar toch denk ik dat dit in het zachtere genre van zijn nummers één van de betere is. En, hoe kan het ook anders, ook dit gaat over de liefde, hoe gaat het er aan toe als alles binnenin begint te fireworken ... '

5. Good year for the roses

Marnix: 'Ja, ook hier dus weer die tekst. Hij bedoelt hier niet dat de rozen goed gebloeid hebben maar wel dat hij er veel heeft gekocht voor een welbepaalde dame. De bloemenverkopers hebben dus goed geboerd dankzij zijn liefdesverdriet, Elvis Costello ten voeten uit dus. Hij heeft er ook die stem voor, als er een gebroken hart bestaat in de vorm van een stem, dan is hij het wel. Het is een countrysong, staat op de LP 'Almost Blue' die ook vol staat met liefdesliedjes in countryvorm. En dat moet je natuurlijk ook maar weer doen, als ska- of punkmuzikant gewoon een countryplaat uitbrengen. Als iemand dat durft en er ook zijn smoel bij behoudt dan is dat voor het leven.'

Aanbevelen via mailSturen via mail

het gezegd heeft!