Treinblog #35 De omgekeerde wereld

woensdag 26 juni 2019 - 07:53
Sofie is een pendelaar. Ze reist gemiddeld 4 dagen per week van haar woonplaats in Wervik naar haar werkplaats in Brussel. Eén treinrit duurt 1 uur en 37 minuten. In theorie. In de praktijk is dat altijd langer. Sofie is ook een kritische consument. Ze werkt voor De Inspecteur op Radio 2. Een kritische, pendelende consument. Dat geeft vaak vonken. Maar het levert vooral inspiratie op. Voor haar, voor jou en voor de NMBS en Infrabel.

Ik moet in Aalst zijn. We gaan er een hele dag brainstormen met het team van De Inspecteur. En ’s avonds gaan we uit eten. Iedereen gaat ervan uit dat ik met de trein kom. Ik ook.

Tot ik mijn reisroute bekijk. Ik zou om 9u in Aalst moeten zijn. Maar met de trein ben ik er om 8u11 of op 9u11. Te vroeg of te laat dus. Om nog maar te zwijgen wanneer ik ’s avonds een trein terug naar huis heb. Ik zie het al voor me: ik moet het etentje nog vóór het dessert verlaten om mijn trein te halen, en ik geraak maar tot in Kortrijk.

In shock

Ik beslis om met de auto te gaan. De omgekeerde wereld. Onderweg krijg ik berichtjes van collega’s die ook op weg zijn naar Aalst. ‘Ik ben ook aan het treinpendelen!’ Ik niet. ‘Ik kom je halen aan het station!’ Niet nodig, ik ben met de auto.

De Pendelaar is met de auto. De rest is met de trein. ‘De omgekeerde wereld’ stuurt mijn collega me. Ik denk dat ze een beetje in shock zijn. Ze willen berichtje sturen, ervaringen uitwisselen. ‘Ik was vergeten hoe klein een zitplaats kan zijn op een overvolle trein.’ Ik deel de ervaring helaas niet. Ik zit in mijn auto, met de airco op, de radio aan, in een comfortabele zetel, zonder storend gebabbel of getelefoneer. Ik heb ruimte zat.

Oja, ik sta een beetje in de file. Een beetje maar. Genoeg om te bedenken dat ik dat écht niet elke dag wil. Maar ik ben op tijd in Aalst, niet te vroeg, niet te laat. Ik heb er iets meer dan een uur over gereden. Met de trein zou ik bijna twee uur onderweg zijn.

Vrijheid

’s Avonds, tijdens het etentje, moet ik niet de hele tijd op mijn klok kijken. Ik kan naar huis gaan wanneer ik wil. Zalig. Ik krijg berichtjes van collega-pendelaars. ‘Zweten en puffen op een overvolle trein.’ Ik krijg een foto van een overvol perron. ‘Ze kunnen de trein niet ontkoppelen wegens de warmt. We moeten een andere trein nemen.’

Wat ben ik blij dat ik met de auto ben. Het is rustig op de weg. Ik luister naar de radio, zing luidkeels mee met Johnny Logan. Thuisgekomen kijk ik of ik met de trein thuisgeraakt zou zijn. Ik zie veel rood op de app. Alle treinen van Aalst naar Wervik hebben minstens een kwartier vertraging. Een trein is afgeschaft.

Oef zeg. De auto was een goede keuze. Voor vandaag dan toch. Morgen neem ik de trein. Want ja, ik ben een pendelaar.

Alle andere verhalen vind je op Sofies website

Je kan ook haar Facebookpagina leuk vinden!

Aanbevelen via mailSturen via mail

het gezegd heeft!