Jelle overwon al twee keer kanker: "Maar zonder kankeronderzoek was ik er misschien niet meer"

donderdag 4 februari 2021 - 11:11
Het is vandaag Wereldkankerdag. Jelle Casier overwon de ziekte al twee keer in zijn jonge leven. "Ze weten eigenlijk nog steeds niet precies wat ik had. Het blijft een complexe ziekte. Daarom is kankeronderzoek zo belangrijk. Zonder dat onderzoek was ik er misschien niet meer."

Ze wisten niet wat het precies was. Stel dat er 150 kankersoorten in iemands buik kunnen voorkomen, dan was dit nummer 151.

Jelle Casier

Jelle’s verhaal begint in 2018. “Ik had al lange tijd last van buikpijn. Na een aantal bezoeken bij de huisdokter, werd ik doorgestuurd naar het ziekenhuis. Na wat onderzoeken bleek er een gezwel in mijn buik te zitten. Dat hebben ze met een operatie kunnen verwijderen. Pas toen ’t eruit was en ze het grondig onderzochten, bleek het een zeer agressieve kanker te zijn. Maar wat het nu precies was, dat wisten ze niet. Stel dat er 150 kankersoorten in iemands buik kunnen voorkomen, dan was dit nummer 151. De specialisten zeiden dan ook dat ze niet veel meer konden doen. Ze gingen mij nauwgezet in de gaten houden, want de kans dat het terugkwam, was zeer groot.

Twee jaar lang gaat Jelle elke drie maanden op controle. Telkens krijgt hij goed nieuws. Maar wanneer hij in 2020 op zesmaandelijkse controles overschakelt, gaat het mis. “Net voor mijn eerste controle van dat jaar krijg ik terug hevige buikpijn. In eerste instantie denk ik aan een darmobstructie. Dat was nog eens gebeurd na de eerste operatie. In volle coronacrisis vertrek ik dus met mijn mama richting spoed. Ik ga alleen binnen, want door de strenge maatregelen mag er niemand mee. Het ziekenhuis was helemaal verlaten, dat was zo vreemd. Ze doen een aantal onderzoeken en al snel wordt mijn oncoloog erbij gehaald. Toen wist ik natuurlijk hoe laat het was.”

Het ergste zijn de eerste twee rondes, omdat je dan nog niet weet of je het gevecht aan het winnen bent.

Jelle Casier

"De zwaarste en agressiefste chemotherapie die er bestaat"

“De kanker was terug en dit keer was het gezwel veel groter. Daardoor kon het niet meteen verwijderd worden. Maar omdat ze ook nog steeds niet precies wisten om wat voor soort kanker het ging, was er eigenlijk maar één optie. Ik kreeg de dag na mijn opname de zwaarste en agressiefste chemotherapie die er bestaat. Je mag daar, als je lichaam dat aankan natuurlijk, zes rondes van krijgen in je hele leven. Ik kreeg er vijf. Dat betekent: vijf dagen chemo, twee weken thuis. Opnieuw en opnieuw. Helemaal alleen in het ziekenhuis. Want uiteindelijk ben ik in die periode niet vaak thuis geweest. Je lichaam takelt daar zo van af, dat je vaak terug naar het ziekenhuis moet om ‘opgelapt’ te worden. Tegen dat je je dan enigszins een klein beetje beter voelt, is de volgende ronde chemo alweer daar. Het ergste zijn de eerste twee rondes, omdat je dan nog niet weet of je het gevecht aan het winnen bent. Wie weet ben je voor niets aan het afzien omdat de chemo niet aanslaat.”

Maar Jelle heeft geluk. In augustus krijgt hij zijn laatste chemo. Tegen dan is zijn gezwel van elf naar twee centimeter gekrompen en kan het wel operatief verwijderd worden. Sinds december is hij in remissie en moet hij terug elke drie maanden op controle. “2020 was voor iedereen een kakjaar, maar ik had wel de jackpot. Alhoewel. Van alle jaren was 2020 misschien wel het beste jaar om kanker te krijgen. Ik heb niets gemist en kon bijvoorbeeld niet jaloers zijn op vrienden die op reis of naar festivals gingen." (lacht) Dat positivisme typeert Jelle voor de volle honderd procent. “Ik heb het allemaal op mij af laten komen en ’t altijd zo positief mogelijk proberen te benaderen. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor de mensen rondom mij. Voor mijn familie en vrienden, mijn dokters maar ook de patiënten die ooit in hetzelfde bootje als mij terechtkomen. Dat hielp hen ook vooruit. Voor iedereen rondom mij is dat ook een vreselijke periode geweest. Maar als ik positief was, dan was mijn omgeving dat ook. Daar kon ik dan weer kracht uit putten, en vice versa.”

Zonder kankeronderzoek was ik er misschien niet meer geweest. Dat is een heel beangstigend en raar gevoel.

Jelle Casier

Rooskleurige toekomst

“Want het is door kankeronderzoek en de jaren ervaring van de dokters dat ik nog leef. Daar ben ik mij wel bewust van. Het is en blijft zo’n complexe ziekte. Ook al bestaan er al heel veel behandelingen, kankeronderzoek blijft echt zo hard nodig. En ook geldinzamelacties zoals de Levenslopen of andere dingen die Stichting Tegen Kanker bijvoorbeeld organiseert. Mijn peter helpt dat coördineren en daar ben ik zo fier op. Want geen geld betekent geen onderzoek. En geen onderzoek betekent geen oplossingen. 2020 was op dat vlak ook voor Stichting Tegen Kanker geen simpel jaar. Heel wat fundraisers konden niet doorgaan door corona. Laat ons hopen dat dat dit jaar allemaal terug kan opstarten. Want zonder kankeronderzoek was ik er misschien niet meer geweest. En dat is een heel beangstigend en raar gevoel. Maar ik blijf positief en zie mijn toekomst rooskleurig. Ik laat alles op mij afkomen en we zien wel! Ik ga geen zotte dingen doen of heel mijn toekomst beginnen plannen. Daarvoor ben ik al zot genoeg! (lacht) Alles wat op mijn pad komt dat leuk en fijn is, ontvang ik met open armen. En komt er ooit slecht nieuws, dat zien we dan wel weer.”

Aanbevelen via mailSturen via mail

het gezegd heeft!