Martin Van Steenbrugge jaagde 20 jaar op veroordeelde criminelen: "Sommigen zijn opgelucht dat ze eindelijk gevat zijn"

woensdag 14 oktober 2020 - 14:58
Unsplash
Gierende banden, loeiende sirenes, gevaarlijke achtervolgingen en andere James Bond praktijken: dat is het beeld dat we vaak hebben van de opsporingsteams bij de politie. Maar is dat wel echt zo? Martin Van Steenbrugge, ex-baas van het Fugitive Active Search Team (FAST) van de federale politie legt uit hoe het er echt aan toe gaat.

"FAST zoekt voortvluchtige criminelen die veroordeeld zijn", legt Van Steenbrugge uit. "We gaan op zoek naar mensen die al een gevangenisstraf hebben gekregen, maar om één of andere reden niet in de gevangenis zitten. Die proberen wij terug achter de tralies te krijgen." Ondertussen bestaat het FAST zo'n twintig jaar. "We konden lang heel creatief te werk gaan, er waren zo goed als geen wetten rond. Zolang we resultaten boekten, mochten we doen wat we wilden. Nu zijn er meer procedures die we moeten volgen. Het is dus niet zoals in de James Bond-films. Maar het was ook moeilijk in het begin. We moesten de mensen aan de top overtuigen van ons werk."

"Soms zijn ze opgelucht dat ze eindelijk gevat zijn"

"We moeten de rechten van de mens respecteren, dat is heel belangrijk. Ik heb altijd tegen mijn collega’s van het FAST gezegd: ook al hebben de mensen zware feiten gepleegd, we moeten ze als mens blijven behandelen. Als misdadigers aanvoelen dat ze gerespecteerd worden, worden ze kalm. Wanneer ze bijvoorbeeld gearresteerd worden, lieten we toe om iemand op te bellen. Om hun familie of vrienden te verwittigen."

"De reacties van de criminelen wanneer ze gevat worden, zijn heel verschillend", gaat hij verder. "Als iemand gevat wordt, is hij of zij vaak helemaal uitgeput. Ze zijn dan vaak al weken of maanden voortvluchtig en dat is stresserend. Ze denken dat er achter iedere hoek een agent schuilt, ook al is dat niet zo. Soms leidt die stress ook tot huilen of soms zelfs opluchting. Ze zijn dan gemotiveerd om hun straf uit te zitten en daarna met een schone lei te beginnen."

Soms trekken voortvluchtigen naar hun moeder. Die geven hun kind niet snel op. Dat is vaak nog een laatste houvast voor de crimineel.

Martin Van Steenbrugge

Cherchez la femme

Maar hoe vind je nu een voortvluchtige? "Eén tactiek is 'cherchez la femme'. Vaak zitten ze bij hun geliefde of moeder. Moeders laten hun kinderen niet snel los en dat is voor de voortvluchtige vaak nog een laatste houvast." Vaak weet het FAST al lang waar een voorvluchtige zich bevindt. Maar ze effectief arresteren is niet altijd even gemakkelijk. En dat leidt tot frustraties. "Soms zoeken ze hun land terug op en worden ze beschermd door hun nationaliteit. Je kan hem dan wel lokaliseren, maar in bijvoorbeeld Macedonië kunnen niet dezelfde straffen worden uitgevoerd als bij ons. Dat zorgt ervoor dat ze niet altijd worden vrijgegeven. Dat kan vooral voor de slachtoffers soms heel frustrerend zijn."

"Onze leuze is 'FAST geeft nooit op en vergeet nooit'. Denk maar aan 'het duivelskoppel' dat vorig jaar is gearresteerd. De twee waren 23 jaar voortvluchtig nadat ze de Britse zakenman Marcus Mitchell hadden vermoord. We wisten al enkele jaren waar ze zaten, maar konden hen niet arresteren. Maar de aanhouder wint, ook in dit geval."

Meer spannende verhalen vind je in Martins boek 'Most Wanted'

Aanbevelen via mailSturen via mail

het gezegd heeft!