Ish: de auteur die niet graag leest

donderdag 2 november 2017 - 12:47
christel van dyck en ish ait hamou
Voor hij een danser werd, was Ish eigenlijk al een schrijver. Vanaf zijn 12de schreef hij voortdurend kortere en langere stukjes. Tot zelfs een boek. Maar er iets mee doen? Daarvoor had hij een lerares Engels nodig, die hem stimuleerde.

Want de jonge Ish had een beeld meegekregen van wat een ‘auteur’ was. En dat stond mijlenver van zijn realiteit. “Ik dacht altijd: welke auteur leest niet graag? Ik las niet graag – ik lees nog altijd niet veel, het hangt af van het boek. Welke auteur maakt veel de/het-fouten?” 

De 'norm'

Op basis van deze bedenkingen vond Ish dus dat hij onmogelijk een auteur kon zijn. “Zo gaat het vaak: je vergelijkt jezelf met wat je dénkt dat de norm is, je ziet dat je heel wat afwijkingen hebt en dan sluit je voor jezelf de deuren.”
 
Dus schreef hij wel een boek, maar stak hij het in de schuif. “Voor mij was het einddoel bereikt: ik had een roman geschreven.” Gelukkig voor Ish en zijn grote schare trouwe lezers, waren er mensen op zijn weg, die hem aanporden om dat werk uit die schuif te halen, met het gekende succes tot gevolg.

Aanbevelen via mailSturen via mail

het gezegd heeft!