Wim Distelmans: de schapenhoeder werd Topdokter

donderdag 11 januari 2018 - 07:37
Dat Wim Distelmans ooit een van de Topdokters zou worden, stond niét in de sterren geschreven. Hij had evengoed filmregisseur kunnen worden. Of in het zuiden van Frankrijk schapenhoeder blijven. Of een andere specialisatie kiezen. Want hij reed toch een keer of tien met de auto op en af tussen thuishaven Antwerpen en de universiteit in Brussel, omdat hij maar niet kon beslissen welke richting hij moest ingaan. Twijfel is deze Topdokter niet vreemd.

Tussen de schapen 

Zo is hij tijdens zijn studies ook even een jaar schaapsherder geweest, omdat hij twijfelde. Of hij wel dokter wilde worden. Een existentiële crisis, zoals hij het zelf omschrijft. “Veel jongeren maken zo’n periode door, dat je twijfelt aan alles in je leven. En dus probeer je daar een antwoord op te vinden, op al die vragen.” 

Distelmans zocht die antwoorden in het zuiden van Frankrijk, tussen de schapen. Hij sliep er onder de sterrenhemel en leerde er heel wat bij...

Ik heb daar voornamelijk geleerd om look te eten, pastis te drinken en Gitanes te roken

Wim Distelmans

Meer dan pastis en schapenkaas

De Grote Antwoorden heeft Distelmans niet gevonden tussen de schapen, maar het gaf hem wel de mogelijkheid om zijn hersenen even vrij te maken. Om na te denken over de zin van het leven. “Ik vond het geweldig verhelderend om die schapenhoeders bezig te zien. Zij genoten op hun manier van het leven. Maar na een paar maanden besefte ik dat er misschien toch meer was in het leven dan schapenkaas te eten en pastis te drinken.”

De benen van Grace Kelly

Via zijn toenmalige vriendin kreeg hij een job als badmeester in een exclusieve zwemclub in Monaco, waar de groten der aarde indertijd vertoefden: Jean-Paul Belmondo, Alain Delon, Grace Kelly… Distelmans heeft in die tijd opgepast op de huidige prins Rainier en prinses Caroline. 

“Grace Kelly vond in die tijd dat haar benen niet meer mooi genoeg waren, en één van mijn taken was dan om discreet met een handdoek naast de prinses te lopen, zodat niemand haar benen kon zien,” lacht Distelmans.
 
Op een bepaald moment had het verblijf in het buitenland zijn werk gedaan: het hoofd van Wim Distelmans was terug leeg en vrij om te doen wat hij nadien gedaan heeft: de basis leggen voor palliatieve zorg in België. Om later een wereldautoriteit op het vlak van euthanasie te worden. And the rest is history.

Tip

Het laatste boek van Wim Distelmans "Palliatieve sedatie. Trage euthanasie of sociale dood” is uitgegeven bij Houtekiet. 

wim distelmans in de rotonde bij christel

Aanbevelen via mailSturen via mail

het gezegd heeft!