Pendelaar Sofie is een troost, een klankbord en een steunpilaar: "Ik krijg berichtjes van hopeloze pendelaars"

donderdag 6 februari 2020 - 14:29
Sofie is een pendelaar. Ze reist gemiddeld 4 dagen per week van haar woonplaats in Wervik naar haar werkplaats in Brussel. Eén treinrit duurt 1 uur en 37 minuten. In theorie. In de praktijk is dat altijd langer. Sofie is ook een kritische consument. Ze werkt voor De Inspecteur op Radio 2. Een kritische, pendelende consument. Dat geeft vaak vonken. Maar het levert vooral inspiratie op. Voor haar, voor jou en voor de NMBS en Infrabel.

Een pendelaar die blogt, daar verwachten mensen wel wat van. Ik merk het elke dag. Ik had nooit gedacht dat ik een rol zou spelen in het leven van veel pendelaars en niet-pendelaars. Ik neem de verschillende rollen met plezier aan.

1. Inspiratie

Treinproblemen zijn spannender geworden sinds ik verhalen schrijf. Voor mij, én voor anderen. Vroeger waren pendelaars gewoon aan het klagen. “Potverdikke, we hadden weer problemen, hoor, gisteren. Het is toch altijd hetzelfde.” Grom grom.

Nu komen pendelaars enthousiast naar me toe. “Amai, ik heb gisteren nogal wat meegemaakt! Jammer dat je niet mee was, je zou een prachtig verhaal kunnen schrijven!” En dan vertellen ze honderduit wat ze beleefd hebben. Zalig!

2. Klankbord

Mensen spreken me aan, ik krijg berichtjes van pendelende vrienden én onbekenden. Ze sturen reacties op mijn verhalen. Maar ik krijg heel vaak ook berichten over hùn belevenissen. Ze zitten alleen op een trein die in panne staat, of ze staan hopeloos te wachten op het perron. En ze denken: “als er één iemand mij begrijpt, dan is het Pendelaar Wervik wel.”

Mijn trein is te vroeg vertrokken. Hier sta ik dus op het perron!

Hopeloze pendelaar

Veel kan ik niet doen. Ik toon begrip, ik laat mijn verontwaardiging zien. Ik weet als geen ander hoe gefrustreerd ze zijn.

Ik zit in een toeterende trein die heel traag naar Ieper rijdt. 

Hongerige pendelaar

Problemen door spoorlopers… Gelukkig moest ik die dag de trein niet nemen. En gelukkig heeft de pendelaar koekjes en Netflix (en daar krijg ik ook een foto van!).

De NMBS heeft gevoel voor humor. Ik moet naar Brasschaat. Volgens de app van de NMBS neem ik de trein naar Antwerpen-Centraal en moet ik dan met de auto naar Brasschaat. 

Verontwaardigde pendelaar

Ik deel het ongeloof.

Ik krijg een mooie foto van het station in Menen van iemand die onderweg is naar de luchthaven.

Of ik krijg vragen. Nadat ik bijvoorbeeld een foto van een overvolle trein heb gepost, stuurt iemand me dit bericht via mijn Facebookpagina:

Als je de trein neemt en die zit overvol, mag je dan eerste klasse niet gebruiken? 

Onwetende pendelaar

Gelukkig werk ik bij De Inspecteur op Radio 2 en weet ik het antwoord. Neen. Een ticket houdt niet in dat je recht hebt op een zitplaats. Je mag alleen in eerste klasse zitten met een ticket voor tweede klasse als de treinbegeleider daar toestemming voor geeft. 

3. De link met de NMBS en Infrabel

“Zeg, hoe komt het dat wij al de hele week geen aankondigingen horen in het station?” Mijn pendelmaatje staat me op te wachten ’s morgens vroeg. “Eum, geen idee.”

Als Pendelaar Wervik weet ik meer dan anderen. Of dat denken sommigen. Ik stel vragen op Twitter, ik gooi verhalen online. Maar ik weet niet meer dan anderen. Ik beschik over dezelfde kanalen. Maar mensen verwachten meer van mij.

Iemand stuurt me een berichtje via mijn Facebookpagina.

Weet u misschien de echte reden waarom mijn trein altijd 9 minuten vertraging heeft en nooit eens op tijd kan aankomen in Kortrijk? 

Gefrustreerde pendelaar

Mocht ik dat weten! Maar ik weet het niet.

4. Lotgenoot

Wij, pendelaars, wij zijn lotgenoten. Wij weten wat het is om elke dag de trein te nemen. Om nooit echt zeker te weten of we op tijd op het werk zullen geraken.

Wauw, nog nooit heeft iemand zo goed omschreven wat ik dag in dag uit meemaak. 

Bewonderende pendelaar

Wij herkennen onszelf in de miserie van anderen.

Alles is zo herkenbaar dat ik er soms mee moet lachen. 

Pendelaar met gevoel voor humor

“Oh zo herkenbaar.”

Hoe ongelooflijk een verhaal voor een niet-pendelaar kan zijn, zo herkenbaar is het voor een andere pendelaar.

5. Troost

Ik bied anderen troost. Omdat mijn treinrit nóg langer is. En ik nóg meer problemen heb. Vaak is Pendelaar Wervik er erger aan toe dan de anderen. Wat een geluk! (Voor hen.)

Hey, ik bewonder je moed en doorzetting om dagelijks de calvarietocht te moeten afleggen, heen en terug dan nog wel!

Pendelaar die moed geeft

Sommigen namen vroeger de trein en nu niet meer. En ze zijn blij dat ze niet meer moeten meemaken wat ik meemaak.

Chapeau dat je dit traject volgt elke dag. Ik nam vroeger ook de trein, naar Vilvoorde. Nu ga ik liever niet meer met de trein. 

Ex-pendelaar

Ik ben blij dat mijn blog veel meer is dan een reeks verhalen. Blijf die berichten maar sturen. Vind mijn Facebookpagina Pendelaar Wervik leuk, en laat een reactie achter. Ik lees ze met veel plezier. Of gedeelde frustratie.

Alle andere verhalen vind je op Sofies website

Je kan ook haar Facebookpagina leuk vinden!

Aanbevelen via mailSturen via mail

het gezegd heeft!