COLUMN - La Boqueria

vrijdag 1 september 2017 - 20:20
De recente aanslagen in Barcelona raakte presentator Luc Verschueren op een speciale manier. Zijn dochter woonde tot vlak ervoor in Barcelona. Dichtbij La Boqueria, de overdekte versmarkt langs de Ramblas waarlangs de dader van de aanslagen wegvluchtte. Luc schreef er deze column over.

Het is half tien in de ochtend als Manuel zijn vleeswaren heeft uitgestald. Zijn vaste klanten komen wat later in de dag. Vaak langs de achterkant van La Boqueria. Da’s makkelijker. Vooraan vergapen de toeristen die van de Ramblas komen zich al een uur lang aan het schitterend opgestapelde fruit en groenten, aan het gamma mediterraanse producten op de grootste overdekte versmarkt van Europa.

Barcelona bezoeken zonder La Boqueria is voor foodies onmogelijk. Sinds de uitvinding van de smartphone vallen de Japanners minder op... denken ze. Ik noem de Aziaten voor het gemak zo. Ze zijn zo ondefinieerbaar.

Barcelona bezoeken zonder La Boqueria is voor foodies onmogelijk

Aan de stand van Manuel, heeft een vader net carpaccio besteld, omdat zijn dochter na 1 jaar op kot, vlakbij in de Carrer del Carme, met veel tapas en empanadas nu onwaarschijnlijk veel zin heeft in Italiaanse keuken. Manuel maakt er geen probleem van. Hij heeft net een prachtig stuk vlees gehalveerd, gesneden met beenhouwershanden en klopt het nu plat tot bijna papierdikte. Op een haar na mist zijn vleeshamer de smartphone die hem onder de neus geduwd wordt. Ook dat stoort hem niet. Alles went. Ergens in Azië probeert men nu dat gerecht carpaccio uit. Voor de finesses ervan moeten ze nog eens terugkomen.

17 augustus, 18 uur. Dochter is terug op Belgische bodem. Ze mist Barcelona elke dag. De opofferingen voor de universiteit en rechten studeren in het Spaans zijn vergeten. Met de diefstal van haar oude fiets, toen ze ‘s morgens voor haar deur nog twee wielen vond, wordt enkel nog gelachen. Goed vastgemaakt, dat ding...

Ze denkt vaak aan haar nieuwe vrienden en vooral aan de jonge en hippe sfeer van de studentenbuurt achter Las Ramblas. In La Boqueria sluit Manuel als naar gewoonte zijn kraam. De worstjes worden aan halve prijs verkocht. Het einde van de markt. Van de commotie en de paniek merkt hij weinig. Het is altijd wel wat, daar vooraan bij de Ramblas. Ook de 22-jarige Youness die voorbij wandelt naar de achteruitgang, heeft hij niet opgemerkt. Niemand heeft dat. Tot de gruwelijke werkelijkheid duidelijk wordt.

In La Boqueria sluit Manuel als naar gewoonte zijn kraam. Van de commotie en de paniek merkt hij weinig

Dochter in shock, vader toch enigszins opgelucht. Een heel schooljaar lang heeft ze die Ramblas twee keer per dag afgelopen tot aan de metro op de Plaça Catalunya en terug. Precies de afstand van de bestelwagen.

Het hangt haar 14 dagen later nog altijd in de kleren. Wat dat moet betekenen voor de omgeving van de echte slachtoffers en gewonden. Ellende en zinloosheid die niet te vatten is. In mijn donkerste gedachten denk ik dan: mocht Manuel op de juiste plaats en het juiste tijdstip geweest zijn met dat beenhouwersmes... Maar Manuel is zoals velen een pacifist. En een gewoontemens. Vanavond zijn de worstjes weer halve prijs en morgen doet hij zijn kraam opnieuw open. De Japanners, ook gewoontemensen, blijven smartphonen. Zo gaat dat in La Boqueria.

No tinc por. Ik ben niet bang.

Aanbevelen via mailSturen via mail

het gezegd heeft!