De Topcollectie
1963: De straatmus van Parijs sterft
wo 10 okt. - 5:01

Edith wordt in Parijs geboren als Édith Giovanna Gassion. Ze is de dochter van een artistiek gezin. Haar moeder zingt en haar vader is circusartiest.
Ze krijgt van haar ouders de voornaam Edith naar Edith Cavell, een Engelse verpleegster die tijdens de eerste wereldoorlog in Schaarbeek werd gefusilleerd.
Mus
Als ze 15 is, begint Edith te zingen als straatzangeres. Vijf jaar later wordt ze ontdekt door de nachtclubeigenaar Louis Leplée. Hij gaf haar de bijnaam La Môme Piaf (Het Meisje Mus). Dit had ze te danken aan haar gestalte. Met haar 1m47 was ze niet de grootste. Het wordt 'piaf' is een Parijse uitdrukking voor 'un moineau' of mus. Er was ook al een andere artieste, Lucienne Suzanne Dhotelle, die de bijnaam La Môme Moineau had.
In 1936 wordt Leplée vermoord. Edith Piaf werd verdacht van medeplichtigheid, maar werd vrijgesproken.
Jean Cocteau
Eind jaren 30 krijgt ze staande ovaties in de Parijse concertzalen ABC en Bobino.
In 1940 schreef haar goede vriend Jean Cocteau voor haar het toneelstuk Le Bel Indifférent. Tijdens de Tweede Wereldoorlog schreef Piaf haar beroemde liedje "La Vie en rose". Tijdens en na de oorlog wordt ze ook beroemd in heel Europa. Zelfs New York ligt aan haar voeten.
Minnares
In 1948 wordt ze de minnares van de bekende Franse bokser Marcel Cerdan. Na zijn dood na een vliegtuigongeluk neemt ze het liedje "Hymne à l'amour" op.
In 1952 trouwt ze met de zanger Jacques Pills in New York. Marlène Dietrich is haar getuige. Het huwelijk duurt 4 jaar.
In 1958 heeft ze een verhouding met Georges Moustaki. Voor haar schrijft hij "Milord".
In 1961 zingt ze haar liedje "Non, je ne regrette rien" tijdens een aantal uitverkochte concerten in de beroemde L'Olympia. Daarmee kan ze zelfs de Parijse concertzaal redden van het faillissement.
Een jaar later trouwt ze met Théo Sarapo, een 20 jaar jongere zanger. Met hem zong Edith het duet "À quoi ça sert l'amour?".
Père-Lachaise
Op 10 oktober 1963 sterft Edith Piaf in het Zuid-Franse Plascassier ten gevolge van een inwendige bloeding. Haar lichaam wordt in het grootste geheim naar Parijs overgebracht. Het overlijdensbericht wordt 1 dag later verspreid.
Naar aanleiding van deze mededeling overlijdt de zieke Jean Cocteau 6 uur later aan een hartaanval.
Onder heel grote belangstelling wordt de straatmus van Parijs begraven op het kerkhof van Père-Lachaise.