Ga naar hoofdinhoud

Luister Live

Programma's

Select

Podcasts

Doe mee

Ik lees graag uit

  • Antwerpen

mis niets!

consument

aha

radio2 stelt voor

test je kennis

Afbeelding van het programma: de inspecteur

de inspecteur

Wanneer je oude dag onbetaalbaar wordt: “Ik heb mijn moeder in huis genomen, ze kwam niet meer rond met haar pensioen"

consument

verhalen

do 22 sep. - 5:30

Bij acht op de tien gepensioneerde Belgen is het bedrag op de rusthuisfactuur elke maand hoger dan het wettelijke pensioen dat ze krijgen. Maar ook wie op z'n oude dag thuis woont, heeft het steeds moeilijker om de eindjes aan elkaar te knopen. Diane en Annick, twee luisteraars van De Inspecteur op Radio2, geven een inkijk in de moeilijke financiële situatie van hun ouders.
Steeds meer gepensioneerden kunnen vandaag een helpende hand gebruiken
© Canva

Elke maand een hap uit de spaarboek

Diane is 78 en woont op een appartement op Linkeroever in Antwerpen. Zelf komt ze elke maand nog rond, maar ze maakt zich stilaan wel grote zorgen om de financiële toestand van haar moeder.

Mama is 102 jaar oud. Ze had als weduwe het geluk dat ze heel lang thuis kon blijven wonen, maar drie jaar geleden verhuisde ze naar het rusthuis. Sindsdien is het leven echt duur. Zeker de laatste maanden, nu de prijzen van het woonzorgcentrum op korte tijd flink stijgen.”

Dianes moeder heeft een maandelijks pensioen van 1.915 euro. Niet slecht, zou je denken. Toch volstaat dat bedrag lang niet om de rusthuisfactuur te betalen. “Voor de maand augustus moest ze 2.592 euro betalen”, zegt Diane. “Veel duurder dan haar pensioen dus. Mama moet 677 euro eigen middelen opleggen. Voorlopig heeft ze daar gelukkig nog wel genoeg spaargeld voor, maar dat raakt wel stilaan op.”

Dianes mama krijgt elke week wel 100 euro zakgeld van de instelling waar ze verblijft. “Maar dat geld is er snel door, daar betaalt ze onder meer de kapper en de pedicure mee. En er zijn wel meer kosten: onlangs had ze ook nog een nieuwe bril nodig, en dan waren er ook nog een heleboel ziekenhuisfacturen… Het komt er allemaal bovenop.”

Ik reken erop dat mama elke maand 500 tot 700 euro bovenop haar pensioen zal moeten betalen van haar eigen spaargeld

— Diane uit Antwerpen, luisteraar van De Inspecteur

Diane weet dat ze niet de enige is. “Een vriendin van mij is al in de tachtig en woont in een zorgflat. Ze heeft 40 jaar lang gewerkt, maar heeft niet zoveel spaargeld. Zij kan dat huurgeld van 1700 euro per maand gewoon niet betalen. De pensioenen en de kostprijs van de rusthuizen zijn niet in verhouding.”

Gelukkig heeft Diane zelf nog broers en zussen. “We zijn met vier, maar ook wij zijn intussen allemaal gepensioneerd. Natuurlijk zullen we zorgen dat mama niks tekort komt als dat nodig is. Maar we moeten ook voor onszelf kunnen zorgen als we ooit in een woonzorgcentrum terechtkomen. En we willen ook graag nog wat genieten van het leven zolang we kunnen, maar niemand met een normaal pensioen kan dat betalen.”

Natuurlijk zullen we zorgen dat mama niks tekort komt. Maar we moeten ook voor onszelf kunnen zorgen als we ooit in een woonzorgcentrum terechtkomen.

— Diane uit Antwerpen, luisteraar van De Inspecteur

Knoop doorgehakt door de crisis

De hoge prijzen doen Belgen naar oplossingen zoeken. Annick uit Wuustwezel, 62 jaar en sinds vorig jaar weduwe, hakte onlangs een belangrijke knoop door.

“Mijn moeder is 86. Ze woont al jaren alleen op een kilometer van mijn deur en had het daar goed. Ze had zelfs nog haar eigen auto. Maar plots kon ze de kosten niet meer dragen: de huur, de verzekeringen, de energieprijzen... Alles werd plots heel duur.”

Het maandelijks pensioen van Annicks moeder bedraagt 1500 euro. “Aan huishuur alleen al was ze elke maand 700 euro kwijt, en toen schoten de gas- en elektriciteitsprijzen de lucht in. Toen ze een afrekening van 900 euro kreeg voor energie, was het duidelijk: dit ging niet meer.”

Annick nam een ingrijpende beslissing: ze haalde haar moeder in huis. “Ik ben sinds vorig jaar weduwe en heb een eigen woning met 4 slaapkamers, dus dit was de beste beslissing. Sinds 1 september staat mama officieel op mijn adres geregistreerd.

Mama vindt het hier zalig en waant zich elke dag in een bed & breakfast. Ik zeg dan lachend ‘dat zal niet blijven duren, hoor’.

— Annick uit Wuustwezel, luisteraar van De Inspecteur

Na bijna een maand zijn Diane en haar moeder er zeker van: dit was de beste beslissing die ze konden nemen. “Mama en ik zijn heel tevreden, we zijn allebei minder eenzaam. Ik kwam vroeger wel vaak bij haar over de vloer, maar nu ze altijd hier is ben ik veel geruster. Ze helpt me ook bij het koken.”

Door de verhuis verwacht Annick zelfs dat ze weer zullen kunnen sparen, iets wat voor hen beiden al lang niet meer lukte. “De eerste facturen moeten nog binnenkomen, maar ik vermoed dat we door samen te wonen honderden euro’s per maand zullen winnen. Het huurgeld valt weg en we delen de prijs voor energie.

Er zijn ook nog andere, kleinere besparingen: "Ik kon bijvoorbeeld mama's personenalarmsysteem opzeggen. En haar auto is intussen ook weg”, zegt Annick. “Ze vroeg aanvankelijk of ze dan met mijn auto mocht rijden, maar dan heb ik snel afgewimpeld. Dat riskeer ik niet. Maar ik speel met plezier taxichauffeur als ze ergens naartoe wil.”
 

Waarschijnlijk hadden we deze stap sowieso wel gezet, maar door de energiecrisis is de beslissing sneller gevallen.

— Annick uit Wuustwezel, luisteraar van De Inspecteur

Heeft het dan geen enkel nadeel, na al die jaren terug samenwonen met een van je ouders? “Het is uiteraard wel zoeken naar een evenwicht, maar we hebben vooraf duidelijke afspraken gemaakt”, zegt Annick. “Die zorgen ervoor dat we allebei nog onze privacy kunnen behouden. Ik kan bijvoorbeeld nog altijd afspreken met een vriendin als ik dat wil. En we hebben elk een scherm om tv te kijken, dat scheelt ook”, lacht ze.

Annick werkte tot 2 jaar geleden op de dienst facturatie van een woonzorgcentrum. Daar viel ze soms achterover van de facturen die ze opmaakte. “2.000 euro per maand, toen al. En intussen is alles nog duurder geworden. Of de prijs blijft nagenoeg gelijk, maar de rusthuizen halen dingen uit de basisfactuur om ze als supplement aan te rekenen. Het is soms schrijnend, niet meer betaalbaar als je geen eigen spaarpot hebt.”

Geen wonder dat Annick in haar omgeving hoort dat ook anderen dezelfde stap zetten die zij en haar moeder namen. “De dochter van mijn collega gaat bouwen en kiest voor een kangoeroewoning, zodat mijn collega er ook kan gaan wonen. Ik snap goed waarom.”

Meer zoals dit...

Blijf op de hoogte

Niets missen van radio2? Schrijf je in op de nieuwsbrief en volg ons op facebook en instagram!

Volg ons op
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Jobs

Privacy

Gebruiksvoorwaarden

Heb je een vraag?

Contact

Wedstrijdreglement

Logo UitInVlaanderenLogo Cim Internet