Radio 2-luisteraar Sofie is ongewenst kinderloos: “Ik rende huilend de bloemenwinkel uit, omdat kindjes bloemetjes voor hun mama kochten”

dinsdag 10 mei 2022 - 07:18
Zwanger worden is niet voor iedereen vanzelfsprekend en de impact van een onvervulde kinderwens blijft vaak nog onbesproken. Sofie uit Sint-Niklaas doorbreekt het taboe en vertelt haar verhaal aan Radio 2.

Sofie (46) had nooit een prominente kinderwens, totdat ze haar huidige echtgenoot leerde kennen. “Ik liep al tegen de 40 aan en iedereen in mijn omgeving had kindjes. Plots kreeg ik die drang ook”, vertelt ze.

Een gezinsuitbreiding was voor Sofie niet vanzelfsprekend door endometriose, een gynaecologische aandoening waardoor zwanger worden een stuk moeilijker gaat. Toch weerhield dit haar niet om de kinderwens te vervullen. “Ik kreeg hormoontherapie en onderging kunstmatige inseminatie. Het was een zware periode, maar ik kon mijn geluk niet op: ik werd zwanger. Pas na de eerste echofoto kon ik het pas écht geloven”, zegt ze.

Traumatische ervaring

Tegen alle verwachtingen in, viel het koppel abrupt van de roze wolk af. Na drie maanden zwangerschap kreeg Sofie een miskraam. “Ik heb nooit geweten of het een jongetje of een meisje was”, vertelt Sofie. “In het ziekenhuis vertelden ze me dat het niet mijn schuld was en gaven me pilletjes om van het vruchtje af te komen. Dat was op een vrijdag en maandag kon ik volgens de arts gewoon weer gaan werken. Dat heb ik gedaan en fysiek was dat inderdaad mogelijk, maar mentaal was ik kapot. Bovendien werkten de pilletjes bij mij niet. Ik bleek een zwangerschapsvergiftiging te hebben, waardoor ik een curettage, het leegmaken van de baarmoeder, moest ondergaan. Dit was zeer traumatisch voor mij.”

Ik heb nooit geweten of het een jongetje of een meisje was.

Radio 2-luisteraar Sofie

“In mijn ogen had het ziekenhuis me beter moeten begeleiden, vooral op mentaal vlak. Hoe ga je om met zulke heftige tegenslagen? Tijd zal de pijn wel helen, dachten mijn man en ik. We vertelden onze omgeving dat we er niet over wilden babbelen en zo werd alles rondom de miskraam doodgezwegen. We leefden op ons laatste sprankeltje hoop en we probeerden zwanger te worden op natuurlijke wijze. Maar de klok tikte door en ik kreeg borstkanker. Dat was de druppel: we zijn gestopt met proberen.”

De doofpot

Sofie en haar partner kwamen terecht in een periode van radeloosheid en rouw. Sofie was ziek en het werd duidelijk dat hun kinderwens niet vervuld kon worden. Ze belandde in een depressie. Gelukkig kon ze hiervoor via de huisarts hulp krijgen bij een psycholoog. “De psycholoog vertelde me dat ik met mijn naasten moet praten over wat er is gebeurd, in plaats van alles op te kroppen. Erover praten heeft mij echt geholpen. Toch is het nog altijd geen makkelijk thema om open kaart over te spelen. Ik heb regelmatig de angst dat mensen denken ‘ah daar is ze weer’, als ik erover begin. Dat zit echt in mijn hoofd, want ik heb echt de liefste familie en vrienden waarmee ik mijn zorgen altijd kan delen.”

We leefden op ons laatste sprankeltje hoop en probeerden zwanger te worden op natuurlijke wijze. Maar de klok tikte door en ik kreeg borstkanker.

Radio 2-luisteraar Sofie

Moederdag

“Op Moederdag heb ik het lastig. Ik wilde eens bloemen kopen voor mijn eigen moeder en rende huilend de bloemenwinkel uit, omdat ik kindjes tegenkwam die hetzelfde voor hun mama deden. Dit was in een fase dat ik boos was op alles en iedereen: anderen hebben kinderen en ik niet”, legt Sofie uit.

Niet alleen Moederdag zorgt bij Sofie voor een brok in de keel. Op sommige momenten kan een verdrietig gevoel haar plots overvallen. “Bij het zwembad, in zo’n bad dat langzaam dieper wordt, staat het ondiepe gedeelte vol met mama’s, papa’s en kindjes. Als ik dat zie, voel ik het gemis.”

Stoere mannen

“Aan iedereen die iets gelijkaardigs meemaakt, wil ik meegeven om je gevoelens niet in de doofpot te stoppen. Praat erover! Dat geldt ook voor de ‘stoere mannen’, die hebben het er ook moeilijk mee dat er geen kleine versie van zichzelf komt. Of als ze een familie met kindjes op straat zien.”

“Met mij gaat het inmiddels al wat beter. We hebben nu een puppy, waar ik mijn moedergevoelens op kwijt kan. En voor de mensen die jonger zijn dan ik, geef de moed alsjeblieft niet op. Ik ken veel succesverhalen van mensen bij wie het - tegen alle verwachtingen in – toch gelukt is om een kindje te krijgen. ”

Aanbevelen via mailSturen via mail

het gezegd heeft!