Veerkrachtige dorpen: Schriek

vrijdag 10 juli 2020 - 12:30
An Verstuyft
Den Uyl van Schriek
Bron: Radio 2
Deze zomer bezoekt Jelle Cleymans 6 "Veerkrachtige Dorpen" in onze provincie. De inwoners daarvan nemen zelf initiatieven om het dorpsleven te verbeteren. De provincie Antwerpen nodigde ze uit om hun dorp mee in eigen handen te nemen.

Hier vind je meer over het project Veerkrachtige Dorpen.

Schriek is een deelgemeente van Heist-op-den-Berg en is een echt landbouwersdorp. Er wonen en werken nog veel land- en tuinbouwers en er zijn ook veel sterke verenigingen actief. Het hele dorp kan trouwens rekenen op bescherming door "Den Uyl". Die zie je zowat overal terugkomen en verwijst naar het Uylenhof, een grote boerderij die er vroeger was en waar mensen en dieren konden gaan schuilen als ze in nood waren. 

De kerk en Den Uyl

De kerk van Schriek is bijzonder groot in verhouding tot het aantal inwoners van het dorp. In de 14de eeuw wilden de Berthoutridders van Schriek een stad maken. Het was goed gelegen en het was een vruchtbaar gebied. "Maar omdat Jantje Berthout, de ridder voor wie Schriek bedoeld was, op jonge leeftijd stierf, is het er niet van gekomen," vertelt de gepensioneerde onderwijzer René Lambrechts. 

Naast de kerk staat een nieuw, modern kunstwerk van een uil. Je hebt in Schriek ook het Uylencomité en de Uylenfeesten. "Die uil verwijst naar de Uylenhoeve, die ongeveer een kilometer van de kerk lag. Daar konden mensen en hun dieren destijds onderdak vinden in tijden van oorlog of nood. Dus "Den Uyl" beschermt nog altijd Schriek." 

Beluister hier de reportage met René Lambrechts over de kerk en Den Uyl

Veel land- en tuinbouw

In Schriek zijn heel wat land- en tuinbouwers actief. Ze zijn verenigd in de Landelijke Gilde. Bij veel landbouwbedrijven staan er ook automaten waar de telers hun producten verkopen. Tijdens de coronaperiode vulden ze met z'n allen ook dozen naar het voorbeeld van de vele maaltijdboxen die aan huis worden gebracht. "Dat was een heel groot succes", vertelt Louis Bamps die zelf blauwbessen teelt. "Er zaten onder andere asperges, aardappelen, aardbeien, worsten en natuurlijk onze blauwbessen in." Zijn vrouw Heidi maakte van hun blauwbessenautomaat een echt pareltje met in deze coronatijden ook een wastafel erbij. 

Beluister hier de reportage met Louis en Heidi Bamps
Louis en Heidi bij hun blauwbessenautomaat

De jeugd blijft de boerenstiel trouw

Veel landbouwers hebben het moeilijk om opvolging te vinden. In Schriek zijn er toch jongeren die mee in het bedrijf stappen van hun ouders. De ouders van Thomas Verlinden zijn varkenskwekers. Zijn ouders hebben hun zonen altijd verteld, dat ze niet verwachtten dat zij het bedrijf zouden overnemen. Thomas studeerde eerst dan ook chemie, maar vond zijn draai niet in het beroepsleven. Samen met zijn vader schoolde hij zich om tot slager. Deze maand opent Thomas zijn hoeveslagerij, waar hij elke week een paar varkens zal verwerken. Het bijzondere is dat het scharrelvarkens zullen zijn die niet in een stal opgroeien, maar in een weide aan de overkant van de winkel. "Mensen blijven nu eenmaal graag vlees eten. We hopen dat we de dieren zo toch een beetje een fijn leven geven en dat mensen dat ook waarderen."

In de hoevewinkel zal hij naast varkensvlees ook groenten, fruit, eieren en honing verkopen van de andere land- en tuinbouwers in Schriek.

Beluister hier de reportage met Thomas Verlinden over de hoevewinkel

Het dorpsrestaurant

Niet iedereen heeft het even breed en veel mensen wonen ook alleen. Om die mensen bij elkaar te brengen begon het OCMW in Schriek een jaar geleden met het dorpsrestaurant De Dorpskom. Eén keer per maand wordt in de parochiezaal van Schriek een driegangenmenu aangeboden aan een democratische prijs. Na de maaltijd worden er soms nog extra activiteiten of informatievergaderingen georganiseerd in de zaal. "De eerste keer moesten we al meteen mensen weigeren, maar die komen dan wel op een wachtlijst voor de volgende keer", vertelt vrijwilligster Agnes Verreth. Helaas strooide corona de voorbije maanden dan weer roet in het eten. "We hopen dat we nu snel weer bij elkaar kunnen komen en dan zullen we meteen onze 1.000ste klant ontvangen."

Yvonne Rosier zal er graag bij zijn: "Het samenzijn is het belangrijkste. We gaan niet meer zo vaak uit en nu kunnen we toch nog eens voor een kleine prijs van een lekkere maaltijd genieten. Intussen hebben we ook nieuwe mensen leren kennen."

Beluister hier de reportage over het dorpsrestaurant

Aanbevelen via mailSturen via mail

het gezegd heeft!