Wanneer je bedrijf niet gelooft in thuiswerken: “Omzet is belangrijker dan werknemers”

vrijdag 30 oktober 2020 - 06:41
Sandra* mailt De Inspecteur (Radio 2) over de situatie op het werk van haar man. Hij werkt op de IT-afdeling van een bekende voedingsproducent. Terwijl de coronamaatregelen strenger en strenger worden, weigert het bedrijf de nodige stappen te nemen. Dat baart haar enorm zorgen.

Voltijds telewerk is niet toegelaten

“Van maart tot juni werkten ze voltijds van thuis”, schrijft Sandra. “Zonder problemen, aangezien hij zijn werk op gelijk welke computer kan uitoefenen. In juni gingen ze terug deeltijds naar kantoor, vanaf juli voltijds. Toen eind juli de maatregelen terug strenger werden, trokken de werknemers aan de alarmbel en werd er uiteindelijk toch naar deeltijds thuiswerk teruggeschakeld. Twee dagen thuis, drie dagen op kantoor. Toen mijn partner vorige week zijn baas hierover aansprak, werd snel duidelijk dat er niks zou veranderen. Ze ging wel ‘proberen haar masker te dragen op het werk, maar ze draagt dat niet graag’. Want van mondmaskers was, nu zes maanden na de lockdown, nog steeds geen sprake binnen het bedrijf.”

Die uitspraak doet Sandra bijna van haar stoel vallen. “Zelf ben ik al twintig jaar zorgverlener en werk dus al enkele maanden, de hele dag, ingepakt als een astronaut en gewapend met handgel en ontsmettingsdoekjes, om zo veilig mogelijk te werken. Het raam, warm, koud, wind of regen, wagenwijd open voor een maximale verluchting. En alsof dat nog niet voldoende is, laat ik ook strikt een kwartier tussen elke patiënt."

“Het bedrijf draaiende houden primeert” 

“Gaat die verantwoordelijke dat ook zeggen als ze haar een beademingsmasker moeten opzetten? ‘Ik draag dat niet graag.’ Heeft ze al eens even verder gedacht? Hoe mensen in de zorgsector zich voelen? Het verwonderde me dan ook niks toen diezelfde verantwoordelijke een dag later in een meeting met mijn partner zat... zonder mondmasker. Eén op één. Ik wil niet alle schuld in haar schoenen schuiven, zeker niet. Zij voert ook maar uit, troost ik me dan. Want ook de bazen hogerop mailden al expliciet dat het bedrijf draaiende houden primeert en dat ze dus niet gaan meewerken aan de oproep tot telewerk.

Moeten er dan echt eerst (meer) controles met boetes komen voor een regel uitgevoerd wordt? Niemand heeft mij in de laatste maanden, of de twintig jaar daarvoor, ooit gecontroleerd of beboet. Er is me een protocol van vijf bladzijden doorgestuurd en ik voer dat uit. Simpel toch, mocht iedereen doen wat hij moet doen?

De arbeiders kregen premies om toch maar te blijven werken, terwijl er geen moeite gedaan werd om mondmaskers of plexi schermen te voorzien.”

Ook de laatste nieuwe maatregelen kunnen de voedingsproducent niet overtuigen. “Nu hebben ze beslist om mondmaskers te voorzien en te verplichten op plaatsen waar de afstand niet gerespecteerd kan worden. Ze beseffen na al die maanden dat dat misschien toch wel eens nuttig zou kunnen zijn. Maar wanneer gaan ze 100 % telewerken? Misschien eens de helft van de firma thuis zit, ziek of in quarantaine. Het is ergste is misschien nog wel dat dit spijtig genoeg niet het enige bedrijf is dat alleen aan zijn omzet denkt in plaats van de gezondheid van zijn en onze mensen.

De directie plooit dan toch 

Een dag later krijgt De Inspecteur een tweede mail van Sandra. "Gisterennamiddag heeft mijn man een mail gekregen waarin eindelijk te lezen staat dat het bedrijf overschakelt op telewerk. 'Gezien de ernst van de situatie zal er nu toch naar telewerken worden overgeschakeld en dit tot eind november.' Een hele opluchting!" 


*Sandra is niet haar echte naam

Aanbevelen via mailSturen via mail

het gezegd heeft!