Dirk De Wachter: "Iets betekenen voor een ander geeft meer geluk dan alleen in een wellness zitten"

vrijdag 11 oktober 2019 - 12:40
Psychiater Dirk De Wachter heeft een nieuw boek uit, 'De kunst van het ongelukkig zijn'. Hij blijft kloppen op dezelfde nagel: het is niet erg om ook eens ongelukkig te zijn.

"Mijn stelling is dat we te veel in een soort van leukigheidscultuur zitten, waar altijd alles leuk, vrolijk en plezant moet zijn. Ook de sociale media bevorderen dat beeld. We vergeten soms dat het leven af en toe wat lastig is. En we moeten dat met elkaar durven delen. Als we erover spreken, zullen we verbonden zijn. Het is vooral in het delen van lastigheid dat we heel erg dicht bij elkaar komen. Dat hoeft niet per se op Facebook te staan, maar thuis moet je dat zeker kunnen zeggen."

"Voor bekende figuren is dat anders. Wanneer een bekend figuur zoals Bart Schols durft spreken over zijn eigen kwetsbaarheid, werkt dat heel goed. Ik merk dat heel erg op mijn consultaties, daar hoor ik vaak: 'als die mens ook kwetsbaar is, dan durf ik er ook over te spreken.' Voor de meeste mensen is het beter om het in de vertrouwde kring te delen."

Met elkaar praten is essentieel voor De Wachter, maar ook elkaar meer vasthouden ziet hij als iets onmisbaar. "Mijn angst is dat het #MeToo-verhaal, waar ik helemaal achter sta, en volgens mij ook de volgende stap in de vrouwenemancipatie is, fout begrepen zou kunnen worden. In die zin dat we elkaar niet meer mogen bekijken of aanraken. Ik denk dat de mens een wezen is dat nood heeft aan aanraking, aan velvoelen. Dus ik hoop dat we in respect en met liefdevolheid elkaar nog voldoende aanraken."

In het delen van de lastigheid komen we heel erg dicht bij elkaar.

"Als je iets kan betekenen voor je medemens geeft dat een vorm van geluk die veel vervullender is, dan wanneer je op je eentje in een wellness zit. Ergens stil, genegen met je geliefde zitten en gewoon kunnen zeggen dat iets heel lastig is geweest, is volgens mij veel vervullender dan op je eentje op een berg zitten en naar de hemel te kijken."

Hij pleit om het kleine leed met elkaar te delen, in plaats van naar een therapeut te stappen. "Ik zeg altijd, ik heb te veel werk. Er zijn overal wachtlijsten. Ik vraag mij af, zouden we ook niet beter een beetje elkaars psychiater kunnen zijn? Voor de gewone dingen dan, niet voor het grote leed. Uiteraard is er dan professionele hulp nodig. Maar als je problemen hebt met je lief, pijn hebt aan je gewrichten of het moeilijk hebt met ouder worden, dat zijn dingen die ons allemaal overkomen, misschien moeten we daar gewoon wat meer over praten met elkaar."

Bekijk het gesprek

Aanbevelen via mailSturen via mail

het gezegd heeft!