Kinder- en jeugdpsychiater Ilse Van Loy: "Ouders staan te dicht bij hun kinderen, laat ruimte voor vrij spel"

dinsdag 23 november 2021 - 13:14
Herinner jij je nog de tijd dat wij ongegeneerd buiten speelden tot het donker was? De tijd dat we niet wilden dat onze kinderen om de zoveel tijd naar huis belden om te zeggen waar ze waren en met wie? Die tijd is al een paar jaar voorgoed voorbij en dat is spijtig, zegt psychiater Ilse Van Loy. Ze schreef er een boek over.

Kinderen spelen steeds minder vrij samen. "Ouders staan heel dicht bij hun kinderen, wat niet goed is voor hun emotionele ontwikkeling en hun mentale gezondheid", zegt kinder- en jeugdpsychiater Ilse Van Loy. "We zijn banger geworden voor onze kinderen, om die angst te bevechten willen we controle krijgen. En net op die manier maken we het onveiliger voor onze kinderen."

"Ik snap dat een ouder controle wil. Het is ook heel belangrijk dat er veiligheid is. En dat we dat als ouder bewaken. In mijn boek stel ik dat er beveiligende grenzen nodig zijn om vrij te spelen. Kinderen hebben iemand nodig op de achtergrond die ervoor zorgt dat het voor hen veilig is. Dat betekent niet dat die ouder zich constant moet mengen en moet tussenkomen, maar wel dat de ouder de grenzen aanduidt. Binnen die grenzen kan en mag je doen wat je wil, zeg je dan tegen je kind."

'Moeder, waarom spelen wij?'

Kinder- en jeugdpsychiater Ilse Van Loy pleit in haar boek 'Moeder, waarom spelen wij?' voluit voor méér vrij spel: "Vrij spel is wanneer kinderen zelf onderling spelen. Zonder regels en afspraken die vastliggen. Ze moeten zelf onderling de regels en het scenario bepalen. Dus niet in de scouts of op kamp waar ze een aantal uur worden geëntertaind."

"Kinderen gaan zo aan de slag met hun emoties. Stel dat ze gestraft worden door de juf. Dat maakt een diepe indruk. Dan gaan ze dat naspelen, herbeleven uit verschillende standpunten om het zo beter te begrijpen en te verwerken."

Dat spelen is iets wat niet enkel op een bepaalde leeftijd belangrijk is, maar altijd belangrijk blijft: "Pubers hebben het moeilijk, want die "zijn te groot om te spelen" en moeten dan een andere manier vinden. Samen met vrienden praten over anderen, make-up uittesten, muziek maken... Maar zelfs voor volwassenen is spelen nog belangrijk! Wij spelen meer in ons hoofd, we beelden ons situaties in en hoe die kunnen verlopen... Hoe speelser je in je hoofd blijft, hoe beter je je kind kan begrijpen."

Wil je meer weten? Bekijk de volledige app-sessie: 

Aanbevelen via mailSturen via mail

het gezegd heeft!