Radio 2-luisteraar Kristel na opgeloste verdwijningszaak: “Ik hoop weer om mijn vader na 37 jaar terug te vinden"

woensdag 3 februari 2021 - 15:53
De Cel Vermiste Personen kon een 31 jaar oude verdwijningszaak oplossen na de vondst van een autowrak in de Damse Vaart in Brugge. Een oude Ford Taunus werd opgevist met daarin de lichamelijke resten en persoonlijke spullen van een man uit Brugge. Na een interview met Alain Remue in 'Spits', reageerde Radio 2-luisteraar Kristel Vandewalle uit Menen in de Radio 2-app: “Mijn vader is al vermist sinds 1984.” Ze deed haar verhaal bij Cathérine Vandoorne in 'De Madammen'.

“Mijn vader was zelfstandig steenkapper, de fabriek waar hij werkte lag naast het huis van zijn moeder. Terwijl de machines opwarmden, ging hij nog een koffie drinken bij zijn moeder. Daarna heeft nooit nog iemand iets van hem gehoord. Hij is nooit meer thuis gekomen. Dat is nu bijna 37 jaar geleden”, aldus Kristel.

“Mijn moeder bleef alleen achter met zes kinderen. Ik was toen 12 jaar en ik zat die dag op school. Ik herinner het mij nog allemaal, maar mijn jongste broer en zus hebben helemaal geen herinnering meer aan die dag. Ik wist dat papa veel op café zat en hij had wel een beetje schulden, maar we weten niet wat er is gebeurd.”

"Het heeft me terug hoop gegeven om ooit mijn vader terug te vinden"

Het nieuws van de opgeloste verdwijningszaak volgde Kristel dus ook met extra veel aandacht. “Het nieuws van gisteren kwam ook bij mij binnen. Het heeft me terug hoop gegeven om ooit mijn vader terug te vinden."

“Nadat het nieuws van het wrak in de Damse Vaart bekend raakte, kreeg ik berichten van kennissen: 'We hebben vandaag aan jou en je vader gedacht.' De mensen zijn er nog mee bezig. Mijn verhaal is een bekend verhaal in Menen.”

“Mijn gevoel zegt dat mijn vader nog leeft”

Kristel Vandewalle uit Menen

"Je wilt nog altijd weten wat er is gebeurd"

Op dit moment wordt er niet meer naar Kristels vader gezocht. "Maar mijn gevoel zegt dat hij nog leeft. Misschien zit hij in het buitenland, ik weet het niet. Ik ben een aantal keren op vakantie al mannen tegengekomen die op hem leken, dezelfde blik hadden en dezelfde voornaam hadden. En ik vroeg dan ook elke keer of hij het was. Maar het was nooit hij. Ik weet niet hoe ik ga reageren als ze hem op een dag terugvinden, of als hij ooit in levende lijve voor mij staat."

“Het is nu zoveel jaren geleden en ik heb al een groot deel verwerkt, maar je wilt nog altijd weten wat er is gebeurd.  Dat is de enige manier om het ooit een plaats te kunnen geven.”

Aanbevelen via mailSturen via mail

het gezegd heeft!