
radio2 wijs
Lut Bousard ging op pensioen: “Mijn job vulde mijn hoofd, mijn hart en bijna al mijn tijd. Ik was dus erg bang voor de rust”
ma 20 mrt. - 8:20

Lut Bousard was schooldirectrice maar keek niet echt uit naar haar pensioen. Twee jaar geleden was het dan zover: “Ik had een zeer drukke job en was veel dagen van 7 tot 7 weg. Ik had ook heel veel zorgen die ik mee naar huis nam. Mijn job vulde mijn hoofd, mijn hart en bijna al mijn tijd. In die zin was ik heel erg bang voor de rust en voor het stilvallen.”
Op pensioen
“In het begin leefde ik heel erg mee met uren, dagen en activiteiten op school. Ik wou ook nog erg betrokken zijn daarbij, maar stilaan laat je dat dan toch los. Gelukkig maar! Dat wil zeggen dat er andere zaken zijn die de leegte kunnen vullen.”
Stilaan laat je de school dantoch los. Gelukkig maar! Dat wil zeggen dat er andere zaken zijn die de leegte kunnen vullen.
Voorbereiden
“Ik ben op 31 augustus 2018 op pensioen gegaan. Dat was een hele mooie, maar ook lange zomer. Het feit dat de vakantie een beetje langer duurde, hielp me zeker en vast. Maar ik had ook heel erg veel zin om me te engageren in de gemeente en het sociale leven daarvan. Ik wou ook absoluut meer aanwezig zijn in het leven van mijn familie: mijn kinderen, kleinkinderen, zussen, broer, mijn mama en ga maar door. Dat is natuurlijk een hele grote meerwaarde.”
“Ik heb een aantal stappen ondernomen in de laatste jaren dat ik op school was om me voor te bereiden. Ik ben in een aantal adviesraden gaan zitten van scholen en verenigingen, in de hoop van daar te blijven. Dat was ook het geval. Je moet je voorbereiden, want als je er ineens voorstaat, kan de klap wel heel hard zijn.”
Het mooiste voor mij is zondagavond. Vroeger begon ikom 17u aan mijn week en nu kan ik zonder zorgen van de avond genieten.
De wekker
“Ik mis het soms nog. Als men mij de vraag zou stellen om af en toe op school nog eens iets te doen, dan zou ik daar zeker voor open staan. Maar ik vind het nu ook ongelofelijk. Het mooiste voor mij is zondagavond. Vroeger begon ik op zondag om 17u aan mijn week en nu kan ik zonder zorgen van de avond genieten. Plus, op maandagmorgen loopt er zelfs geen wekker af. Die tijd en ruimte dat je zelf mag invullen, is de grote luxe van het pensioen.”
“Nu loopt de wekker nog een paar keer af in de week. Ik volg nog een cursus Spaans en ik breng mijn kleinkinderen af en toe naar school. Ik doe nog wel een aantal zaken waarvoor de wekker wel moet aflopen, maar de druk is weg.”