Klara-collega Sylvia over haar borstreconstructie: “Het was geen optie voor mij om zonder borst verder te leven"

vrijdag 29 januari 2021 - 10:56
Wat denk jij over plastische chirurgie? Laat je aan jezelf werken als het je meer zelfzeker maakt? Of ben je bang dat je niet tevreden gaat zijn met het resultaat? Klara-collega Sylvia Broeckaert heeft zelf ook een soort van plastische chirurgie ondergaan, vertelt ze in ‘Wijs’. Ze onderging een borstreconstructie na een borstamputatie.

Ik heb zelf heel veel ‘reconstructieve’ of herstellende chirurgie ondergaan tussen 2007 en 2015. Dat is niet hetzelfde als plastische chirurgie, maar is wel uitgevoerd door plastische chirurgen. Na borstkanker verloor ik mijn volledige boezem en het is geen sinecure om dan weer tot een natuurlijk mooi resultaat te komen.”

Onmiddellijke reconstructie

“Toen ik de diagnose ‘borstkanker’ kreeg, was er geen twijfel mogelijk. Ik wilde zo snel mogelijk een nieuwe borst toen ik hoorde dat de borst moest geamputeerd worden. Het was geen optie voor mij om zonder verder te leven. Er bestond zoiets als een onmiddellijke reconstructie. Als ze je borst wegnemen, krijg je onmiddellijk een nieuwe borst. Dat is een operatie die wel 12 uur duurt, maar goed… Op die manier kon ik mij met het verhaal verzoenen. Nadien ging ik er dan toch niet al te gehavend uitzien… Dat was super belangrijk voor mij. Daarom koos ik ervoor.”

“Ik denk dat de keuze voor deze onmiddellijke reconstructie zeer individueel is. Je hebt vrouwen die daar absoluut niet mee bezig zijn en enkel en alleen maar de kanker uit hun lijf willen na de diagnose. Ze zijn nadien perfect gelukkig met een mooie prothese. Maar je hebt ook andere vrouwen bij wie dat absoluut geen optie is, zoals bij mij. Iedereen moet dit voor zichzelf beslissen. Maar heb je behoefte om die boezem toch zoveel mogelijk natuurlijk te behouden? Dan raad ik reconstructieve chirurgie wel aan."

"Misschien dan wel niet de onmiddellijke ingreep, maar eerder de uitgestelde ingreep. Heb je gekozen voor een onmiddellijke reconstructie? En daarna heb je nog bijvoorbeeld chemotherapie, dan bestaat de kans dat je reconstructie beschadigd wordt. Dat was dus bij mij het geval. Ik heb nog heel veel verdere ingrepen gehad om dit te laten herstellen. In totaal waren dat nog acht ingrepen extra. Dat is een beetje jammer natuurlijk. Maar nu is het wel oké.”

Ik wilde zo snel mogelijk een nieuwe borst toen ik hoorde dat hij moest geamputeerd worden. 

Sylvia Broeckaert

Een tatoeage? 

Vele vrouwen vinden hun boezem toch nog steeds heel erg belangrijk, zo ook Sylvia toen ze wat jonger was: “Ik was toen 44 jaar en zat middenin mijn relationele leven. Ik dacht: “Ik ben toch geen vrouw zonder twee borsten? Geen man gaat mij nog willen…” Ik ben nu zo veel jaar verder. Nu vraag ik me soms af hoe het zou zijn als ik toen had gekozen voor een hele mooie tatoeage op die plaats. Dat was misschien ook heel mooi geweest? Ik kijk daar nu toch wat anders naar hoor. Het zijn clichégedachten hé: “Als vrouw moet je twee borsten hebben.” Maar uiteindelijk… Ik heb foto’s gezien van vrouwen met een prachtige tatoeage op die plek en eigenlijk is dat zeker ook mooi. Nu zou ik er misschien anders naar kijken. Je moet je goed voelen in je vel en dat is het belangrijkste.”

 

Aanbevelen via mailSturen via mail

het gezegd heeft!